HASHIMOTO – CO TO JEST?

Depresja, rozdrażnienie, bezsenność, obrzęki… Objawy utrudniające codzienne funkcjonowanie skłaniają do wizyty u lekarza, który przeprowadza nam szereg badań. Diagnoza – Hashimoto. Z przerażeniem patrzymy w oczy naszego internisty. Co to oznacza? Jak wygląda leczenie? Poniżej przedstawimy wstęp do niezbędnych informacji. W kolejnych artykułach jasno i klarownie będziemy omawiać zagadnienia związane z chorobą.

HASHIMOTO – JAKIE MOGĄ BYĆ PRZYCZYNY?
 

Hashimoto, to nic innego jak zapalenie tarczycy. Aktualnie, jedna z najczęstszych przyczyn powiększenia gruczołu tarczowego (wola). Lekarze i specjaliści nie są w stanie jednoznacznie wskazać przyczyny choroby, ponieważ są one nieznane.

Schorzenie to zaliczane jest do grupy chorób autoimmunologicznych. W jednostkach tych mamy do czynienia z autoagresją. Oznacza to, że organizm atakuje sam siebie. Naturalnie układ immunologiczny „zaprogramowany” jest na zwalczanie wszelkich bakterii, wirusów i innych patogenów. W tym przypadku zaburzenie tej umiejętności prowadzi do atakowania także „swoich” komórek, co prowadzi do wielu poważnych konsekwencji zdrowotnych.

HASHIMOTO – CO O NIM WIEMY?

Na pewno wiadomym jest, że niedoczynność tarczycy mająca miejsce przy Hashimoto spowodowana jest niedoborem hormonów tarczycy. Fakt ten może być wywołany wieloma czynnikami np. napromieniowaniem różnych części ciała jak: szyja, głowa, klatka piersiowa. Specjaliści zaznaczają również, że może dojść do choroby wskutek operacji neurochirurgicznej.

Dodatkowo leki takie jak interferon czy amiodaron stosowane w leczeniu różnych chorób przewlekłych mogą wywołać skutki uboczne w postaci nowych chorób współtowarzyszących jak właśnie Hashimoto. Jeszcze w innych przypadkach przypadłość ma charakter pierwotny – wrodzony.

CZY TYLKO HASHIMOTO JEST PRZYCZYNĄ NIEDOSTATECZNEGO WYDZIELANIA HORMONÓW?

Niedostateczne wydzielanie hormonów spowodowane jest także chorobami przysadki w wyniku czego nie wydzielana jest dostateczna ilość TSH (hormonu tyreotropowego). Związek ten pobudza tarczycę, dzięki czemu narząd efektywniej pracuje.

Niedostateczny poziom hormonu we krwi, przy badaniach diagnostycznych, określa stopień zaawansowania choroby. Może również pomóc przybliżyć obraz spustoszeń, jakie powstały w wyniku dotychczasowego przebiegu Hashimoto. Jedna z cięższych form choroby nazywana jest obrzękiem śluzowatym.

HASHIMOTO – JAKIE SPUSTOSZENIA MOŻE WYWOŁAĆ CHOROBA U DZIECI?

Jak już wcześniej wspomnieliśmy choroba może mieć charakter pierwotny, przez co dziecko od najmłodszych lat musi zmagać się z objawami przynoszącymi dyskomfort. Znacząco obniża to jakość jego życia. Istotna jest wczesna i szybka diagnoza, w celu podania niezbędnych hormonów. Dzięki temu minimalizujemy zaburzenia rozwojowe.

Jakie spustoszenia może wywołać choroba? Przede wszystkim pojawia się zagrożenie zahamowania wzrostu. Dziecko jest małe, zachowuje charakterystyczne dla okresu niemowlęctwa proporcje. To kolejno pociąga za sobą dalsze konsekwencje jak zaburzenia dojrzewania płciowego oraz ewentualne problemy na tle seksualnym czy rozrodczym.

Dla wielu rodziców najgorszym jednak jest fakt, że dziecko może być opóźnione intelektualnie. Często odstępowanie na tle innych dzieci skłania do diagnostyki i poszukiwania przyczyn.

Skutki te różnią się w zależności od tego czy Hashimoto ma charakter wrodzony czy nabyty. Dzieci, u których choroba pojawiła się z wiekiem nie są narażone na tak poważne konsekwencje, jak dzieci, u których choroba jest od pierwszych dni życia. Ponadto w przypadku młodych organizmów choroba ta ma również nazwę niedoczynność tarczycy typu młodzieńczego lub obrzęk śluzowaty młodzieńczy. Objawy przypominają te występujące u dorosłych.

Hashimoto, czyli przewlekłe limfocytarne zapalenie tarczycy po raz pierwszy zostało opisane w 1912 roku przez Hakaru Hashimoto. Nazwa jednostki pochodzi więc od obserwatora. Na dzień dzisiejszy jest to najczęściej występujące zapalenie tarczycy i przyczyna jej niedoczynności. Co gorsza, choroba mając charakter autoimmunologiczny często pociąga za sobą choroby współtowarzyszące. Im więcej, tym trudniejsze leczenie oraz gorsza jakość życia pacjenta.