HASHIMOTO – DIAGNOSTYKA

Utrzymujące się zawroty głowy, obniżenie nastroju czy kołatanie serca. Suplementujemy wszystkie możliwe preparaty, a i tak nasz stan się nie poprawia. Postanawiamy, że czas zgłosić się z dolegliwościami do lekarza i przeprowadzić niezbędne badania profilaktyczne. Okazuje się, że zaburzenia pracy serca były spowodowane chorobą, jaką jest Hashimoto, a nie niedostateczną podażą elektrolitów czy potasu. Jakie badania przeprowadza lekarz, w celu zdiagnozowania powyższego problemu?

WYCZERPUJĄCY WYWIAD I BADANIE PALPACYJNE

Wyczerpujący wywiad z pacjentem, to jakakolwiek podstawa do zlecenia badań w określonym kierunku. Jeśli pewne objawy sugerują naszemu lekarzowi problem, przeprowadza badanie palpacyjne. W przypadku Hashimoto tarczyca zmniejsza się i cofa, co jest wyczuwalne ręką. Następnym etapem jest już badanie krwi, w celu określenia stanu zdrowia pacjenta i ewentualnego zaawansowania choroby.

TSH – DIAGNOSTYKA, NORMY

Badanie TSH, to podstawowe badanie oceniające stan tarczycy. Lekarz zleca oznaczenie poziomu hormonu tyreotropiny zarówno w przypadku podejrzenia niedoczynności, jak i nadczynności tarczycy.

TSH bierze udział w regulacji wydzielania T3 i T4 przez tarczycę. Jeżeli lekarz stwierdzi nieprawidłowości w przypadku pracy tyreotropiny, zleca kolejne badania. Ocenia poziom trójjodotyroniny i tyroksyny, czyli wspomnianych T3 i T4.

Jednak, kiedy uznaje się, że poziom TSH jest nieprawidłowy? Wartości referencyjne wahają się od 0,4 do 4,0 mlU/l dla osoby dorosłej. Nie są jednak stałe i mogą zależeć od wielu czynników, w tym metody oznaczenia danego laboratorium. Najczęściej przedział podawany jest na indywidualnym wyniku. Warto porównać swoje wartości do tych obok i obowiązkowo skonsultować się z lekarzem.

Niskie TSH świadczy o nadczynności gruczołu tarczycy. Może również sugerować niedoczynność przysadki, co nazywane jest przez lekarzy wtórną niedoczynnością. Oznacza to, że uszkodzona przysadka przestając produkować tyreotropinę, nie wysyła informacji do tarczycy, że w organizmie brakuje T3 i T4. Powstają znaczące zaburzenia pracy narządów wewnętrznych. Niski poziom TSH jest charakterystyczny również w przypadku choroby Gravesa – Basedova oraz wola guzkowego toksycznego.

Wysokie TSH wiąże się natomiast z niedoczynnością tarczycy. Pierwotna niedoczynność tarczycy polega na tym, że przysadka stara się pobudzić tarczycę do produkcji hormonu, lecz ta nie jest w stanie sprostać zadaniu. Inny przypadek stanowi trzeciorzędowa niedoczynność tarczycy polegająca na tym, że uszkodzone podwzgórze nie wydziela TRH, w konsekwencji nie dochodzi do pobudzenia przysadki, a to zmniejsza produkcję TSH.

Warto zaznaczyć, że w przypadku nowotworów tarczycy we wczesnym stadium rozwojowym wyniki wielokrotnie są prawidłowe.

PRZECIWCIAŁA ANTY – TPO

Przeciwciała anty-TPO nie występują u osoby zdrowej. Jeśli jednak się pojawiły, świadczą o chorobie gruczołu tarczycy. Należy określić poziom związku we krwi, w celu przypisania schorzenia. Badanie polega na pobraniu krwi z żyły łokciowej i jest wykonywane również w przypadku podejrzenia innych chorób autoimmunologicznych, które mają wiele wspólnych objawów wskazujących na choroby tarczycy. Zalicza się do nich: toczeń rumieniowaty, reumatoidalne zapalenie stawów (RZS) czy niedokrwistość złośliwą. Dodatkowo badanie wykonuje się w momencie włączenia leków takich jak: amiodaron, interleukina, lit, interferon alfa. Preparaty te mogą doprowadzić do problemów z tarczycą, stąd istotne monitorowanie stanu zdrowia pod tym kątem.

Podobnie jak w przypadku TSH nie ma ściśle określonych norm, mogą one zależeć indywidualnie od metody oznaczania, laboratorium oraz wielu innych czynników jak wiek, płeć. Niski poziom anty- TPO może świadczyć o: cukrzycy typu I, RZS, raku tarczycy, układowej chorobie tkanki łącznej. Podwyższony zaś o Hashimoto czy chorobie Gravesa – Basedowa.

BADANIE USG TARCZYCY

Badanie USG tarczycy wskazuje dokładną wielkość gruczoły oraz zmiany, jakie zaszły w przebiegu choroby. Jest szybkie, nieinwazyjne, bezbolesne i bezpieczne. Zwykłe USG (badanie ultrasonograficzne tarczycy), to najprostsza metoda wykonywania badania. Określa się za jego pomocą wielkość, rozmiar, kształt, ewentualne torbiele czy zmiany, których lekarz nie jest w stanie ocenić poprzez badanie palpacyjne.

Jakiekolwiek zmiany mogą skłonić lekarza do zlecenia biopsji tarczycy. To badanie jest już inwazyjne i polega na pobraniu za pomocą igły fragmentu miąższu tarczycy, w celu przeprowadzenia oceny histopatologicznej.

Jednak, o jakich zmianach mówimy? Jakie normy przewiduje w tym zakresie medycyna? Objętość całkowita gruczoły powinna wynosić 18 – 20ml u kobiet oraz 25ml u mężczyzn. Wszelkie wielkości powyżej świadczą o możliwości rozwoju wola tarczycy. W przypadku badania wskazującego jednolite powiększenie gruczoły, mówi się o wolu miąższowym. Jeżeli dochodzą do tego guzki – wolu guzkowym.

Dla osoby, która rozpoczyna swoją edukację w tym zakresie całość może być skomplikowana. Zaufajmy więc swojemu interniście oraz specjalistom. Wiedzą, co robią. Nie zapominajmy, że choroby tarczycy to rosnący problem, a to sprawia, że wokół tego gruczołu prowadzona jest niezliczona ilość badań, w celu szczegółowego poznania narządu. Pojawiają się również coraz nowsze formy i metody leczenia. Pacjent, który ma już komplet wyników oraz określoną farmakoterapię, zazwyczaj nie zmaga się z tak silnymi dolegliwościami, jak przed rozpoznaniem choroby. To znacząco poprawia jakość życia.