JAK SCHUDNĄĆ MAJĄC HASHIMOTO?

W wielu przypadkach, to właśnie znaczące przybieranie na masie staje się powodem diagnostyki. Diagnoza – Hashimoto. Czy to oznacza, że już do końca życia będziesz zmagać się z nadmiarem kilogramów, które w konsekwencji będą prowadzić do pojawienia się innych schorzeń jak np. choroby cywilizacyjne? Niestety, nie masz wymówki. Grunt, aby choroba była leczona. Wtedy sukces zależy już tylko od Ciebie.

REGULARNE POSIŁKI

Hashimoto ma kilka sprecyzowanych zaleceń. Poza tym żywienie w chorobie nie odbiega od zastosowania zasad prawidłowego, zbilansowanego żywienia przyjętego przez Instytut Żywności i Żywienia. Jedną z takich zasad jest regularność posiłków, która pozwala uchronić się przed napadami głodu. W przypadku Hashimoto zaburzony poziom glukozy we krwi często jest elementem towarzyszącym, prowadzącym do nadmiernej podaży węglowodanów prostych w diecie. Regularność posiłków pozwala utrzymać prawidłowy poziom cukru. To zapobiega pojawieniu się hipoglikemii, która przyczynia się do osłabienia czy zaburzenia akcji serca. Zauważyłeś, jak te objawy „nakładają się” na siebie (patrz: Objawy Hashimoto)?

PRODUKTY WYSOKOBŁONNIKOWE

Zaparcia i wzdęcia, to kolejny stały element Hashimoto. Przypadłości można zniwelować za pomocą odpowiedniej podaży błonnika. Nie trzeba włączać do diety suplementacji. Przyjmuje się, że normą jest spożywanie 40g na dobę. Niektóre ogólnie dostępne informacje w internecie sugerują nawet podwojenie tej ilości. Należy jednak pamiętać, że nadmiar błonnika w diecie może przyczyniać się do zaburzeń wchłaniania związków tj. np. wapń.

Błonnik znajdziemy w produktach pełnoziarnistych, owocach czy warzywach. Tutaj, warto zaznaczyć, że zbyt wysoka podaż błonnika może zaburzać wchłanianie wapnia, żelaza czy witamin z grupy B. Ich niedobór lub niski poziom może być niezauważalny, ponieważ objawy niedoborów przypominają Hashimoto.

ELIMINACJA GLUTENU I LAKTOZY

Eliminacja glutenu i laktozy nie tylko zniweluje występujące problemy trawienne, ale usprawni procesy związane z przyswajaniem, wchłanianiem i wydalaniem związków. To pomoże osiągnąć oczekiwane rezultaty. Uważa się również, że białko pochodzące ze zbóż pobudza układ immunologiczny, co powoduje nasilenie i reemisję choroby. Ciężko jednak znaleźć jednoznaczne badania na ten temat. Wnioski wynikają z obserwacji dietetyków zajmujących się żywieniem osób z Hashimoto oraz specjalistów kontrolujących stan zdrowia tj. lekarzy specjalistów.

WITAMINY I MINERAŁY, JAKO UZUPEŁNIENIE DIETY

W przypadku Hashimoto ciężko o dostarczenie wszystkich pierwiastków, w takiej ilości, jaką wymaga stan zdrowia pacjenta. Za powszechny uważa się niski poziom witaminy D, wapnia, selenu, cynku, żelaza, witaminy E czy witamin z grupy B. Znacząco zaburzona jest również mikroflora jelit, co wymaga suplementacji probiotykami.

W przypadku witaminy D problem rośnie w okresie jesienno – zimowym.  W tym okresie uznaje się za rozsądnym przyjmowanie dodatkowych preparatów nawet u osób zdrowych. Rekomendowane ilości witaminy D wahają się w ilości 800 – 1000IU dziennie dostarczanej w formie preparatów w okresie wrzesień – kwiecień. Ważne również, by zaznaczyć, że osoby otyłe powinny przyjmować więcej witaminy, bo aż 1600 – 4000IU. Rozpiętość jest znacząca i wynika od stanu zdrowia chorego. 

W przypadku wapnia natomiast nie zaleca się stosowania preparatów wraz z lekami. Rekomendowana dawka to 500 – 2000mg, przyjmowana po posiłku. Inaczej rzecz ma się w kwestii selenu. Tego ze względów bezpieczeństwa nie zaleca się suplementować bez konsultacji z lekarzem lub dietetykiem. Istnieje niewielka granica pomiędzy dawką rekomendowaną a toksyczną, stąd ze względów bezpieczeństwa pacjenci nie powinni przyjmować preparatów na własną rękę.

Niedobór cynku przyczynia się do zwiększenia podatności na infekcje, problemy skórne, wypadanie włosów. Jest to związek niezbędny do produkcji TSH. Zalecana dawka to 8mg dziennie w przypadku kobiet oraz 11mg u mężczyzn. Nie należy przyjmować preparatów wraz z wapniem. Ważne, by zaznaczyć, że w przypadku zdiagnozowanej celiakii (która często współtowarzyszy Hashimoto) dochodzi zazwyczaj do niedoborów w tym zakresie.

Niedobór żelaza i wiążąca się z tym anemia, osłabienie czy zmęczenie, to także objawy charakterystyczne dla Hashimoto. Kobiety potrzebują ok. 18mg tego  pierwiastka na dobę. Zapotrzebowanie to zwiększa się podczas menstruacji. Zaleca się przyjmowanie preparatów wraz z witaminą C, która zwiększa przyswajalność Fe.

Wiele procesów zachodzących w organizmie z udziałem selenu wymaga również obecności witaminy E. Zmniejsza stany zapalne, redukuje ilość wolnych rodników oraz zapobiega powstawaniu chorób degeneracyjnych.

Przedostatnim niezbędnym elementem żywienia osób chorych na Hashimoto są  witaminy z grupy B. Pozytywnie wpływają na pracę układu nerwowego, redukują zmęczenie czy problem wypadających włosów. Niedobór przyczynia się do pojawienia stanów depresyjnych oraz uczucia zimna i chłodu. W przypadku niedostarczenia związku w pożywieniu, niezbędna może okazać się suplementacja.

No i na koniec probiotyki. Uważa się, że zaburzona mikroflora jelit, to jedna z przyczyn wszelkich pojawiających się chorób. O suplementach szerzej napiszemy w innym artykule. Jednak już teraz warto zadbać o dobry preparat w swojej domowej apteczce.

AKTYWNOŚĆ FIZYCZNA

Hashimoto i przewlekłe zmęczenie nie zwalnia Cię z obowiązku podjęcia aktywności fizycznej. W tym wypadku warto skonsultować swoje wyniki badań oraz możliwości z dobrym trenerem personalnym, który pokaże nam ćwiczenia fizyczne dostosowane do indywidualnych potrzeb. Potrzebujesz jednak wykazać się wysoką mobilizacją. Gorsze dni, negatywnie wpływają na twoje samopoczucie, a to w konsekwencji może sprawiać, że zawsze znajdziesz wymówkę. Pamiętaj jednak, że walczysz tym o siebie, zgrabniejszą figurę, a także lepsze wyniki badań.

Stosowanie dobrze zbilansowanej diety oraz podjęcie aktywności fizycznej w przypadku chorych na Hashimoto może nie być łatwe. Jednak warto pamiętać, że prawidłowa masa ciała jest możliwa. Uchroni nas od zwiększenia ryzyka pojawienia się chorób współtowarzyszących. Nie należy zastanawiać się nad sensem wprowadzenia zmian w nasze życie.