SUPLEMENTACJA W HASHIMOTO

Nawet najlepiej zbilansowana dieta nie jest w stanie w pełni zaspokoić naszych aktualnych potrzeb, które zmieniają się w przypadku zaostrzenia choroby, stresu, wzmożonej aktywności fizycznej czy wielu innych czynników. Żaden specjalista nie przewidzi również przyswajalności określonych związków z pożywienia, dlatego z pomocą przychodzi suplementacja. Ułatwia funkcjonowanie choremu oraz przyczynia się do poprawy stanu zdrowia. W jakie preparaty warto się zaopatrzyć przy Hashimoto?

WITAMINA D ORAZ WAPŃ

Szacuje się, że ok. 90% społeczeństwa ma niedobory w zakresie witaminy D. Dodatkowo niski poziom uważa się za przyczynę rosnącej ilości chorób autoimmunologicznych, co potwierdziły wstępne badania naukowe. Zauważono, że witamina D wpływa na prawidłowe funkcjonowanie układu immunologicznego, dlatego analogicznie niedobór przyczynia się do dysfunkcji wielu procesów zachodzących w organizmie.

Dr William Grant wysnuł tezę, że prawidłowy poziom witaminy D w organizmie zmniejszyłby zachorowalność na nowotwory o 30%. Co więcej, zniwelowałby ilość przypadków depresji, reumatoidalnego zapalenia stawów czy chorób autoimmunologicznych. Mimo, iż jest to tylko niepotwierdzone naukowo założenie, faktem jest, że witamina D bierze udział w wielu reakcjach zachodzących w organizmie, stąd jej prawidłowy poziom jest niezbędny.

Jak niedobór ma się do osób chorych na Hashimoto? Eksperymenty przeprowadzone w Turcji wykazały niedostateczny poziom witaminy D u 92% osób ze zdiagnozowanym Hashimoto. We wnioskach badacze założyli, że pacjenci powinni dostarczać większą dawkę związku niż rekomendowaną, w celu poprawy zdrowia.

Prawidłowa praca tarczycy i układu immunologicznego wymaga optymalnej ilości witaminy D, wynoszącej 60 – 80ng/L. Zaleca się kontrolowanie ilości związku za pomocą dostępnych badań laboratoryjnych. Dodatkowo istotna jest ekspozycja na działanie światła słonecznego, za pomocą którego dochodzi do syntezy witaminy D w organizmie.

Suplementacja wapniem w przypadku niedoczynności tarczycy także jest niezbędna. Spowodowane jest to zaburzeniem wchłaniania związku z pożywienia, dlatego wraz z tyroksyną przepisywane są preparaty węglanu wapnia. Należy przyjmować je w odstępie co najmniej 4 godzin, by nie zaburzyć biodostępności.

SELEN

Selen to kolejny niezbędny związek w przypadku prawidłowej pracy tarczycy. Wchodzi w skład enzymu zwanego dejodynazą. Uczestniczy w przemianie tyroksyny do trijodotyroniny, kwasów tłuszczowych oraz syntezie DNA i RNA. Najważniejszą funkcją w przypadku Hashimoto jest jednak wzmocnienie układu odpornościowego oraz zmniejszenie stanów zapalnych.

Deficyt selenu obniża znacząco pracę gruczołu tarczycy, zmniejsza przyswajalność jodu, a także zwiększa poziom metali ciężkich w organizmie. Zauważono, że ołów, kadm, arsen, rtęć czy tal stają się o wiele bardziej toksyczne w przypadku niedostatecznego poziomu selenu.

Selen i cynk należy przyjmować oddzielnie. Dodatkowo nie wolno łączyć preparatów z aspiryną, statynami obniżającymi cholesterol czy tabletkami antykoncepcyjnymi, ponieważ zmniejszamy tym przyswajanie związków aktywnych.

CYNK

Suplementacja cynkiem może okazać się niezbędna w przypadku pojawienia się częstych infekcji, łamliwości włosów i paznokci czy problemów skórnych. Wymienione objawy mogą świadczyć o niedoborach w tym zakresie.

Warto zaznaczyć, że nadmiar witaminy C zmniejsza przyswajalność cynku. Zwiększa ją natomiast witamina E, stąd warto zadbać o prawidłowy poziom tego antyoksydantu w momencie przyjmowania preparatów cynku.

ŻELAZO

Dokuczliwe anemie mogą być wywołane niedoborem żelaza. Zauważono również, że niski poziom selenu idzie w parze z niedoborem Fe, stąd zaleca się suplementację w przypadku osób zmagających się z Hashimoto.

Żelazo „zachowuje się” inaczej niż cynk. Jego biodostępność zwiększa się przy obecności witaminy C. Warto zadbać o odpowiednią podaż tego związku w diecie podczas przyjmowania preparatów. Dodatkowo warto zaznaczyć, że w przypadku kobiet poziom żelaza znacząco spada podczas menstruacji, a to może doprowadzić do zmęczenia, osłabienia i wielu innych dolegliwości. Podczas tego okresu, zwiększmy podaż Fe w diecie.

WITAMINA B12

Niski poziom witaminy B12 wraz z żelazem prowadzi do anemii. Niedobory wiązane są również ze źle zbilansowaną dietą wegetariańską, celiakią, niedokrwistością Addisona – Biermera oraz wieloma chorobami autoimmunologicznymi.

Witamina B12 umożliwia syntezę krwinek oraz DNA. Niedobory wywołują uczucie zimna, zmęczenie czy depresję. W przypadku Hashimoto zauważa się niski poziom całej grupy witamin B. Zaleca się przyjmowanie suplementów B kompleks wszystkim pacjentom. Przed podjęciem decyzji o suplementacji witaminy B12, należy zrobić badanie informujące o jej poziomu w organizmie.

PROBIOTYKI

Choroby autoimmunologiczne wiąże się z zaburzoną mikroflorą jelit. Nie ma jednoznacznych wyników badań, lecz zauważono, że prawidłowy stan jelit powoduje wydzielanie przekaźnika przeciwzapalnego – interleukiny 10. Przeprowadzając badania naukowe doprowadzono do niskiego poziomu tego związku w organizmie zwierząt, a następnie podawano szczurom probiotyki. Zmniejszyło to częstotliwość występowania chorób związanych z reakcjami zapalnymi. To pozwoliło zasugerować pewien związek pomiędzy mikroflorą jelitową a chorobami autoimmunologicznymi.

Warto jednak zaznaczyć, że nie ma jednoznacznych badań, mówiących o tym, że Hashimoto jest wywołane zaburzoną mikroflorą jelit. Unormowanie w tym zakresie pozwoli na pewno zwiększyć przyswajalność leków oraz suplementów diety, stąd zaleca się włączenie preparatów probiotycznych do jadłospisu.

Suplementacja ma wspomóc leczenie i nie może zastępować zbilansowanej diety. Zastosowanie preparatów może poprawić stan zdrowia chorego, dlatego nie powinno zapominać się o możliwościach, jakie dają. Warto omówić temat z dietetykiem, aby  nie dopuścić do przedawkowania czy zmniejszenia przyswajalności leków.